Lochristi Cemetary  08 Februari  2008

Beste mensen, familie en vrienden,
dank u om hier allemaal samen te komen voor dit laatste afscheid

Voor onze Pa, onze vriend, onze Skyp.

Bedankt ook aan iedereen voor de steun die we kregen
en nog zullen krijgen.

Vooral voor ons Diaantje.

Also for his friends who come from far away; SPECIAL THANKS!

Hij is veel te vroeg afgenomen van ons. Maar zo zie je dat het leven ook soms heel onzinnig kan zijn.

Pa, ik weet wij hadden spijtig genoeg gewone vader-zoon relatie, maar je hebt zeker en vast je best gedaan.

Ik ben vooral blij dat je tenminste geleefd hebt.

En geleefd heb je!

 Ik ben nu ook zeer blij dat ik je tenminste
een kleindochter heb gegeven.

En ik moet zeggen, je bent de beste opa die
ik me heb kunnen voorstellen.

Ik ben ook blij dat we toch nog leuke dingen samen gedaan hebben zoals reizen en zeilen en met de motor rijden.

 Vroeger toen ik jong was en zeiden dat ik heel hard op jou lijk,
dan zei ik altijd “ja, ja t’is al goed”.

Maar als ik zie hoeveel mensen van jou houden..
ben ik fier dat ik op je lijk.

 Thanks Pa

Ik ga het hier bij laten want er zijn nog veel
vrienden die je nog iets willen zeggen

Heb alleen nog een tekstje geschreven
voor jou op het nummer van Doe Maar nl PA  

Filip van Lierde
Son 

************************************************
Zoals je daar nu ligt

Je haren kort geknipt

Zo’n mooie witte tanden

Zo vriendelijk en zacht

Wie had dat ooit gedacht

Je bent geen haar verandert

Ik werd niet wat jij wou

Maar papa luister nou

Ik doe de dingen die ik doe

 MET MIJN OGEN DICHT

 Jij was heel wat van plan

Maar daar komt nu niets meer van

Ik kijk op naar jouw prestaties

Ik heb wel veel geleerd

Deed alles soms verkeerd

Heb moeite met relaties

Ik loop niet in de rij

Ik breek en vecht me vrij

En doe de dingen die ik doe

 MET MIJN OGEN DICHT

REFRAIN

Knoop je jas dicht, doe een sjaal aan, was eerste je handen

Kam je haren recht je schouders, denk aan je tanden

Zet je helm op, check je remmen, werken al je lichten

Stel je netjes voor,wees een heer in het verkeer en zeg ..UUUUU!

Ik sta hier en ik zing

ik doe gewoon mijn ding

dat moet je accepteren

Ach luister nou toch pa

Het is nu veel te laat

Je had me nog zoveel te leren

Ik weet niet waar ik sta

ik loop niemand achterna

maar doe de dingen die ik doe

 MET MIJN OGEN DICHT

 Hier sta ik nu in de kou

Ik zei het niet al te gauw

Maar PAPA, IK HOU VAN JOU!

Filip van Lierde
Son 
 

Hamme  /  Lochristi   08 februari  2008

Veel te vroeg, ik denk dat iedereen het daar mee eens is
En waarom?

Door de regen, het lot, onvoorzichtigheid, toeval?

Iedereen kan er zijn gedacht over hebben

Misschien gewoon een draad die werd doorgeknipt en dan komt weer de vraag waarom…

Bijgeloof,realiteit?

Veel verschil maakt het niet.

Vol levenslust en vriendschap en dan nog durven ze hem van ons af te nemen?!

Waarom niet een dagje thuis gebleven?

Of 1 minuut later vertrokken?

Dan kon het toch anders zijn?

 IK ZAL JE MISSEN!!!

Much to early, I think everybody is in agreement

But why?

By rain, destiny, imprudence....Chance?

Everybody can have their thoughts about it.

Perhaps simply like a wire which was cut through and then again the same question WHY…

superstition, reality?

It doesn’t make a lot of difference.

Full of life, desire and friendship - and even then
they still dared to take him away from us...

Why not stay at home for a day?

Or have left one minute later?

Then it could have all been different?

I SHALL MISS YOU!!!

 Eskariena van Lierde
Grand-daughter
14 years old
 

Hamme  /  Lochristi   08 februari  2008

 Walter,

Toen Philippe me vroeg om enkele woorden te spreken voor je afscheid was mijn eerste reactie om nee te zeggen want ik vreesde dat het me echt  niet zou lukken.  Ook jij was  bekend omdat je het zo goed kunt  uitleggen. Maar op dit ogenblik heb ik het echt zeer moeilijk om mijn woorden te vinden.

 Toen we er  samen op uit trokken was jij één van de enige die mij soms de mond kon snoeren maar deze keer heb je me werkelijk met verstomming geslagen.

Op je eigen manier en volgens je eigen regels heb je ons zo plots verlaten. Zelfs je laatste daad was eigenlijk nog een spectakelstuk.
Het was dit keer zeker niet je eigen keus maar je bent er vandoor gegaan zoals je altijd zelf wou. Rijdend op de motor in alle weer en wind …
en met alle risico’s van dien.

Dit keer  had je enkele fracties van een seconde pech en daardoor staan we hier nu allemaal samen.

 Eén van de vrienden maakte de opmerking dat de ganse oude garde …ik zou zelfs durven zeggen  alle oude Gweppers….eindelijk nog eens samen zijn  gekomen…maar ik kan je verzekeren,  van dit soort samenkomsten is echt niemand zo’n amateur.

Iedereen hier aanwezig  herinnert je zich ongetwijfeld op zijn eigen manier. Je was niet altijd even gemakkelijk in de omgang met iedereen want je had duidelijk  je eigen willetje en je eigen levensvisie.  Maar…je was  tenminste een vriend  waar je altijd op kon rekenen en die steeds klaarstond voor andere mensen om zich voor 150 % in te zetten.

 Wat je allemaal gedaan hebt in onze gemeenschap weet alleen jij, wat je voor ons betekent weet iedereen  voor zichzelf. Wat zou GWEP ooit geweest zijn zonder je nooit afnemende inzet ?  Voor hoeveel jonge beginnende wingers en andere motorrijders was je een rol – model  ??

Eén ding is zeker…onze verdere samenkomsten zullen weer een  beetje gewoner en minder plezant  worden want we zullen je pittige inbreng zeker missen.

Neen,  die inbreng zullen we nooit door iets kunnen vervangen.

 Waar je ook bent en wat je ook denkt , over één ding moet je je geen zorgen maken, wees gerust …..we zullen zo goed als we kunnen voor Diana zorgen en wat heel zeker  is….er zal heel veel moeten gebeuren opdat we je zullen vergeten .

  Walter, Ride On….Wherever you are.

Alex Lemoyne
 

Hamme  /  Lochristi    08 February  2008

I stand here before you all to-day to speak about
Walter Van Lierde,
A man who I had the privilege to meet for the first time
more than 20 years ago.

Over this time we became close friends,
we shared many motorcycling adventures together.
Through Walter’s and Diana’s friendship our love for spending many enjoyable times in the Benelux has grown over the years and this still remains the same today.

 Our friendship and times together on motorcycle tours extended also with other biker friends to winter breaks in the Ardennes in fancy dress, sometimes in our pyjamas sometimes in kilts
and even to Switzerland for birthday’s and ski holidays.

It was not only motorcycle orientated adventures that we shared, but over the years where we found ourselves in the private family atmosphere at Christmas, in Belgium, Sweden and France.

Many of you here today will also have shared very similar experiences with Walter and Diana and you will understand that being close and sharing your own personal moments with Walter led to memorable times, with pleasure, a lot of passion and laughter and all this done in that unselfish and modest way
Walter had and was.

Cristelle and I both love you Walter,
and now, this tragic moment in time,
has only strengthened our love for you
and you too Diana.

We believe that love is everlasting,
and as so long as we have this in our hearts and minds then your memory will always be with us.

 To day I stand before you Walter to let all present know that I am proud to have known and loved you and to have been privileged to be part of your life.

Cristelle and I will never forget.

Jed Halpern